पुण्याच्या गिर्यारोहकांनी कामशेतच्या गजमुख खडकावर दोन नवीन मार्ग तयार केले आहेत

पुणे: कामशेत येथील महादेवी मंदिराजवळील पूर्वाभिमुख भिंतीवरून सह्याद्रीच्या लँडस्केपवर एक भडक खडक उठतो. डिसेंबरच्या उत्तरार्धात, मावळ तालुक्यातील इंगळूण गावातील तेलणी धबधब्याजवळचा हा खडक दर्शनी भाग, दोन नवीन मॅप केलेल्या पारंपारिक गिर्यारोहण मार्गांचे स्थळ बनले, जे पुणेस्थित गिर्यारोहकांच्या संघाने उघडले आणि गजमुख 1 आणि गजमुख 2 असे नाव दिले. “खडकांची रचना गणपतीच्या चेहऱ्यासारखी आहे, ज्याने चढाईच्या मार्गांना त्यांची नावे दिली आहेत. मंदिरापासून दोन्ही विवर स्पष्टपणे दिसतात. वाहने जवळपास पायथ्यापर्यंत पोहोचू शकतात, त्यानंतर 15 मिनिटांची पायपीट केली जाते. खडकाला तोंड देताना, डाव्या बाजूस गजमुख 1 आहे, तर उजवीकडे गजमुख 2 आहे,” असे वरूण सह माजी सहा जणांनी सांगितले.

गेल्या दहा वर्षांपासून पूर्णवेळ गिर्यारोहक झालेले सूक्ष्मजीवशास्त्रज्ञ भागवत म्हणाले की, मार्ग हे उत्स्फूर्त निर्णय घेण्याऐवजी काळजीपूर्वक निरीक्षणाचे परिणाम आहेत. “गेल्या नोव्हेंबरमध्ये आम्ही परिसराचा शोध घेतला आणि खडकावर दोन ठळक तडे दिसले, सुरुवातीला त्यांच्या गिर्यारोहणाच्या क्षमतेचा अभ्यास केला. डिसेंबरच्या उत्तरार्धात, आम्ही एक स्पष्ट योजना घेऊन परत आलो. आमच्या पूर्वीच्या आकलनातून आम्ही एक टीम तयार केली, आवश्यक उपकरणे गोळा केली आणि पारंपारिक शैलीत चढाई करण्याचा प्रयत्न करण्याची निवड केली,” तो म्हणाला.दोन्ही मार्ग अंदाजे 40 ते 45 मीटर वर चढतात आणि संपूर्ण चढाईदरम्यान निश्चित बोल्टऐवजी खडकाच्या नैसर्गिक वैशिष्ट्यांमध्ये ठेवलेल्या काढता येण्याजोग्या संरक्षणावर अवलंबून असलेल्या शैलीत चढले होते. 29 डिसेंबर रोजी टीम घटनास्थळी पोहोचली आणि बेस कॅम्पची स्थापना केली. दुसऱ्या दिवशी चढाई सुरू झाली. गजमुख 1, जे तुलनेने सरळ क्रॅक प्रणालीचे अनुसरण करते, ते एकाच खेळपट्टीत पूर्ण झाले.दुस-या मार्गासाठी खूप जास्त वेळ आणि मेहनत हवी होती. “तो सर्वात कठीण भाग होता. भिंत तुमच्या डोक्याच्या वर आहे. ओव्हरहँग साफ करण्यासाठी 24 तासांपेक्षा जास्त मेहनत दोन दिवसांत पसरली, दररोज सुमारे 8 तासांची चढाई. एकदा आम्ही ते ओलांडल्यानंतर, आम्ही एक स्टेशन बनवले आणि नंतर सर्व मार्गाने वर गेलो,” भागवत म्हणाले.या मोहिमेत सात गिर्यारोहक सहभागी झाले होते. चौघांनी गिर्यारोहण आणि मार्ग मॅपिंग हाताळले, तर इतर तिघांनी उपकरणे वाहून नेणे, जेवण बनवणे आणि पाणी आणणे यासह रसद व्यवस्थापित केली, अनेक दिवसांपर्यंत चढाई टिकवून ठेवण्यासाठी आवश्यक असलेल्या भूमिका.मुख्य स्थानकांवर कायमस्वरूपी बोल्ट आणि अँकर प्लेट्स गिरीप्रेमी, पुण्यातील गिर्यारोहण संस्थेने प्रदान केल्या होत्या, तर चढाई दरम्यान वापरलेले उर्वरित संरक्षण काढता येण्याजोगे होते.भागवतांसाठी, मार्ग उघडणे आणि दस्तऐवजीकरण करणे हा सह्याद्रीमध्ये गिर्यारोहण विकसित करण्याच्या दीर्घ वचनबद्धतेचा एक भाग आहे. 2019 पासून, त्यांनी आणि संस्थेतील इतर गिर्यारोहकांनी जीवधन किल्ला, मदन किल्ला, सिंहगड आणि फर्ग्युसन कॉलेज रॉक क्वारी या मार्गांवर काम केले आहे. “एकदा मार्ग मॅप केले आणि सामायिक केले की, इतर येऊ शकतात, त्यावर सराव करू शकतात आणि मजबूत होऊ शकतात,” तो म्हणाला.संघ नकाशासाठी आणखी मार्ग शोधत आहे. “लोणावळा प्रदेशात पुढे काही योजना आहेत. नवीन रॉक फेस आणि मोकळे मार्ग एक्सप्लोर करण्याची कल्पना आहे जेणेकरून अधिकाधिक गिर्यारोहक त्यांचा अनुभव घेऊ शकतील. एकदा मार्ग स्थापित झाल्यानंतर, इतर सराव करू शकतात, प्रशिक्षण देऊ शकतात आणि मोठ्या उद्दिष्टांसाठी स्वतःला तयार करू शकतात. मार्ग काही लोकांपुरते मर्यादित ठेवण्याऐवजी ते गिर्यारोहण परिसंस्था तयार करण्यास मदत करते,” भागवा म्हणाले.